vrijdag 29 juni 2012

Alweer een jaartje ouder!

de jarige job vanaf het strand!
Voor de derde keer vieren we Peeetjes verjaardag op de fiets. Dit jaar in zonnig Santa Barbara in California. We halen herinneringen op. Weet je nog vorig jaar in Tsjechie en het jaar daarvoor ook in The States? Eerst een taartje en dan een ‘ all you can eat buffet’ bij de Mexicaan. Camperen doen we aan de Pacific op de meest mooie biker hiker campsite ever! Life is good!

Vette pech!

Alles ging zo snel en goed. Relaxed treinreisje naar Antwerpen. Lekker daar gegeten, toen in de Thalys naar Schiphol en daar stond Melanie met de fietsdozen en tassen precies op de tijd, dat wij aankwamen. Vlug de hele zooi in bagagedepot, met shuttle naar hotel, lekker pitten en toen een hele fijne vlucht van 9 uur! Fietsdozen stonden onbeschadigd op ons te wachten bij de band en één grote zak met drie fietstassen viel er als een van de eerste op! Fietsen uit de doos gehaald en alles herschikt, maar toen.....bleek dat de KLM onze belangrijkste tas met tent en gereedschap (om de fietsen in elkaar te zetten) en Peters pedalen in AMSTERDAM had laten staan. Hij komt morgen, zeiden ze! Papieren invullen en gelukkig, want we reserveren nooit een motel, hadden we een adres en een telefoonnummer. Toen moesten we met die onhandige fietsen in dozen een shuttle voor ons alleen nemen naar ons motel. En ....Peeetje had dat gereedschap en trappers keurig in zijn fietsdoos gedaan, maar de KLM op Schiphol deed heel zeikerig over 1 kg (!) te zware fietsdoos. Boete zou 75 eur zijn, dus toen hebben we maar heel snel een kg aan gereedschap etc. uitgehaald en in DIE tas gestopt, die ZIJ vervolgens weer achter lieten. Dat de rest van onze bagage heel licht is, kon niet als compensatie gebruikt worden, vonden ze. En ook niet dat Peeetje 8 kg en ik 5 kg ben afgevallen (door ons drankmisbruik door de weeks aan banden te leggen).  Rekenen in gewichten is niet hun sterkste punt. Anyway.....wij hebben een rustige zondag, kunnen niet gaan fietsen, wel wandelen en genieten van het zonnetje (21 graden), de Budweiser en elkaar. Het onthaasten wil wel lukken zo!


dinsdag 26 juni 2012

On the road!



Toen de tas met o. a gereedschap en trappers konden we nog net even (20 km) gaan fietsen voor het donker! Maar the day after gaan we er goed tegen aan. We fietsen 94 km langs de prachtige kust helmaal naar Port Hueme. In LA denk ik aan Brooke en Ridge. Sssstttttttttt tegen niemand zeggen, dat ik naar The Bold and the Beautiful kijk. Helaas pindakaas waren ze daar aan het werk op de camping en moesten we een motel nemen. We zagen het niet meer zitten, om nog 20 km verder te gaan. Wordt vervolgd, want wifi werkt niet, zoals ik het wil, grrrr!

Venice Beach LA

zondag 6 mei 2012

Los op Kos!



Fietsen, zwemmen, snorkelen, eten en drinken!

zaterdag 5 mei 2012

Weer op vakantie!

Na Ibiza  en Lanzarote maken we nu Kos onveilig!
Ibiza herfst 2011
Lanzarote jan. 2012
Peeetje kijkt op de avond van aankomst of hij nog e-mail heeft en ik ga the next day terug naar de hippietijd! 

zaterdag 23 juli 2011

We zijn weer thuis!

het laagste punt van Nederland

tuin in Rotterdam

Maassluis-Rozenburg
fietsen is doen en niet meer denken
hooguit nog tellen hoe lang het duurt
voortdurend door de hitte aangevuurd
zal toch het einde je de schaduw schenken
(uit fietsen als god in Frankrijk ,Wim Busink)

woensdag 20 juli 2011

"Einem faulen Pferd erscheint jeder Weg zu lang" (Chinees spreekwoord)

Van Nederlanders op de camping horen we dat er ander weer op komst is. Midden in de nacht, als wij al een paar uur geslapen hebben, draait de wind. Even later regent het! 's Morgens miezer, we pakken snel in. Alles gaat droog de tassen in. Vlug koffie zetten en dan de pedalen rond laten gaan. De hele camping is nog in diepe rust. Om kwart over 11 komen we zeiknat in Passau aan. Het is alsmaar harder gaan regenen, maar wij gaan stug door. Nu hebben we maar weinig tegemoetkomende fietsers gezien. Slechts korteafstandfietsers met de blauwe OAD-tasjes. Zij gaan van hotel naar hotel, bagage wordt gebracht, afstand per dag ongeveer 45 km. We eten wat en gaan dan naar het station om te informeren of we een stuk met de trein richting Duitsland kunnen. Koblenz, Bingen, Mainz? Het is toch slecht weer en dan stappen we uit als het droog is. Maar wat gebeurt er? We kunnen meteen naar München en vanavond de nachttrein naar Utrecht. We hoeven niet lang te overleggen. We doen het. Hé dan zijn we morgen thuis! (ik heb net nog nieuwe deodorant gekocht). Maar ja, we kunnen dan ook in Nederland nog weg. Het weer blijft hier de eerste tijd toch slecht. Wij hebben er al bijna vier goeie weken opzitten. Binnen is binnen. Die kan men ons niet meer afnemen. We hebben intens genoten!

een beetje triest bloggen in Coffee Fellows in München

An der schönen blauen Donau

En alweer fietsen we door een zeer afwisselend landschap onder een strakblauwe lucht. De Donau  baant zich een weg door de hoge bergen. ’s Morgens zien we in de verte de kale rotsen van de Alpen. Bad Ischl? Ik heb daar ooit nog een week in het ziekenhuis gelegen met een gebroken been. Nu gaan we smoothly,  in de ochtend komen vele fietsers ons tegemoet , langs de brede Donau . Het lijkt de Lijnbaan op zaterdagmiddag wel. Gisteren las ik in ‘n krantje dat de vakantie nu pas begint. Zijn wij even blij dat we bijna aan het einde zijn van Wenen-Passau. De meeste fietsers doen het andersom.  De vele musea en kerken laten we voor wat ze zijn. Wij hebben een sportieve reis. Een culturele reis kan altijd nog als we nóg ouder zijn. Ook kunnen we dit doen tot ons tachtigste. De oplaadpunten voor e-bikes zijn er volop. De zon blijft de hele dag schijnen en het is niet te warm. Door Linz gaan we door een park en in Ottesheim verorberen we een ‘Mittagsmenu’ voor €5, spaghetti met salade of soep. Daar kunnen we niet tegen op koken. We vinden weer een mooi plekje aan de Donau om in ons tentje te overnachten. Morgen naar Passau. Voor velen het begin van hun fietstocht en voor ons het einde, maar dat weten we dan nog niet.

maandag 18 juli 2011

Na veel zonneschijn eindelijk wat regen!


met regenpak
eten en de regenpakken kunnen al weer uit
Toen we op het terras van de camping ons 'we hebben 1500 km gefietst feestje' zaten te vieren, stak er plots een hele harde wind op. Parasols woeien om, takken braken af en servetten vlogen van de tafels.Iedereen vluchtte met zijn bord eten en glaasje drinken naar binnen. Peeetje rende, toen we binnen een plekje hadden gevonden, naar de tent. Gelukkig die stond er nog. Ook de was hing nog aan de lijn. Alleen de fietsen waren omgevallen. Mijn flessenhouder was kapot en mijn derailleur beschermer verbogen. Beperkte schade dus. Verscheidene mensen gingen hun tent of camper verplaatsen, maar wij konden met gerust hard verder eten. 's Nachts heeft het nog flink geregend, maar wij waren in dromenland. Om zeven uur was het droog en wij klaar voor weer een schitterende fietsdag. Om ons heen zagen we de Alpen, terwijl wij door een glooiend terrein fietsten door 'nette' Oostenrijkse dorpjes. In Au vonden we weer een plekje voor de nacht.